Projekty

  • Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu

    Miniatura projektu Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu

    W poniedziałek, 23 października o godzinie 18.30 zapraszamy do Dworku Sierakowskich w Sopocie na dziesiątą odsłonę projektu Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu.

    Formuła tego cyklu nawiązuje do znanych już publiczności czytań współczesnych dramatów i tekstów dla teatru w aktorskiej interpretacji. O ile pierwszy sezon cyklu dedykowany był najnowszej dramaturgii polskiej, to w drugim sezonie skupimy się na prezentacji twórczości autorów europejskich. Jego inauguracją będzie czytanie sztuki Loli Blasco MOJA EPOKA, MOJA BESTIA, przygotowane przez aktorów Teatru Wybrzeże pod kierunkiem Michała Kurkowskiego. Obsadę czytania tworzą: Anna Kociarz, Michał Jaros i Piotr Łukawski. O oprawę intelektualną wydarzenia zadbają młodzi teatrolodzy – studenci UG, którzy przedstawią swój komentarz do prezentowanej sztuki i poprowadzą dyskusję. Wstęp wolny.

    Bohaterowie sztuki spotykają się na łodzi, dryfującej na środku morza. Mogą kojarzyć się z imigrantami, próbującymi dopłynąć do niegościnnej Europy; lub – jak podpowiada sama autorka – z mieszkańcami Hiszpanii, wygnanymi ze swojej ojczystej ziemi przez kryzys ekonomiczny. Nie mają dokąd uciec, nie płyną w żadne konkretne miejsce, raczej czekają na spotkanie z przeznaczeniem, czyli nieuchronną śmierć. To statek-widmo sterowany przez żeglarza wiecznego tułacza, pożyczonego przez autorkę z legendy o Latającym Holendrze. Tytułowa epoka to również tytułowa bestia. Czasy, w których przyszło nam żyć, stały się bowiem pożerającym nas potworem. Bohaterowie sztuki często powtarzają, że żyją w czasach wiary. W rzeczywistości chodzi o epokę terroryzmu i fanatyzmu, stymulowanego przez religię i – nade wszystko – strach przed obcymi. Bestia, która w sztuce przyjmuje postać wieloryba (Lewiatana?), wyobraża również gniew ukryty w każdym człowieku. Jako rycerze mamy za zadanie z nim walczyć, pokonać tego wewnętrznego potwora, by nie zatracić się zupełnie w złu tego świata. Lola Blasco również jest takim rycerzem, który prowadząc walkę z własną bestią, chce uświadomić jej konieczność również nam.

    Sztuka MOJA EPOKA, MOJA BESTIA została uznana przez krytyka Julia Checa za przełom w karierze dramatopisarskiej Loli Blasco. Sama autorka mówi o pewnej zmianie tonu – charakterystyczna dla jej poprzednich tekstów waleczność, określona przez nią jako bojowy dyskurs, ustąpiła melancholii. Dramat przybrał też bardziej tradycyjną formę, opartą na opowieści, zbliżonej niemal ku baśni, oraz prawdziwych dialogach (w poprzednich sztukach Blasco górowały monologi lub fałszywe dialogi – postaci nie słuchały siebie nawzajem, więc w rzeczywistości nie rozmawiały między sobą). Bohaterka nazwana Ja prowadzi dziennik pokładowy, w którym dzieli się swoimi osobistymi przemyśleniami. Autorka nazywa to formą spowiedzi, czymś intymnym, ale – jak sama podkreśla – nie prywatnym.

    Lola Blasco (ur. 1983) – hiszpańska dramatopisarka, reżyserka i aktorka. Studiowała dramatopisarstwo w Królewskiej Wyższej Szkole Sztuki Dramatycznej w Madrycie i aktorstwo w Studio Jorge Einesa; jest także absolwentką Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu im. Carlosa III w Madrycie. W 2009 roku założyła własny zespół teatralny Abiosis, z którym zrealizowała inscenizacje własnych dramatów: SZTUKA PEJZAŻ W JEDNYM AKCIE Z PROLOGIEM oraz SYNOWIE CHMUR. Współpracuje regularnie z Narodowym Centrum Dramatycznym, w którym prowadzi warsztaty i wykłady. Publikuje również eseje i artykuły w pismach Generaciȯn XXI oraz La Republica Cultural, jest członkinią rady redakcyjnej angolskiego pisma Sol Nascente.

    O PROJEKCIE

    Teatr przy Stole/Stół przy Wybrzeżu to projekt, który zrodził się ze współpracy Teatru Wybrzeże, Towarzystwa Przyjaciół Sopotu oraz Katedry Dramatu, Teatru i Widowisk Uniwersytetu Gdańskiego. Formuła tego cyklu nawiązuje do znanych już publiczności czytań współczesnych dramatów i tekstów dla teatru w aktorskiej interpretacji. Nowym elementem jest współudział studentów gdańskiej uczelni – młodych teatrologów, którzy dbają o oprawę intelektualną wydarzenia, przedstawiając swoje komentarze do prezentowanych sztuk i moderując dyskusję publiczności z twórcami.

    dotychczasowe czytania
  • Dyskusyjny Klub Teatralny

    Miniatura projektu Dyskusyjny Klub Teatralny

    Zapraszamy Państwa na 44. Dyskusyjny Klub Teatralny poświęcony spektaklowi MARY PAGE MARLOWE Tracy'ego Lettsa. Weźmie w nim udział reżyser Adam Orzechowski i zespół aktorski. Spotkanie odbędzie się w czwartek, 16 listopada o godzinie 21.00 na Dużej Scenie. Wstęp wolny.

    O DYSKUSYJNYM KLUBIE TEATRALNYM

    Celem Dyskusyjnego Klubu Teatralnego jest stworzenie miejsca otwartej dyskusji pomiędzy publicznością, twórcami i współtwórcami spektaklu. Chcemy nie tylko stworzyć widzom możliwość skonfrontowania swoich wrażeń i rozmowy o przedstawieniu, ale także sprowokować do podjęcia szerszej, wychodzącej poza ramy teatru dyskusji. Wszyscy uczestnicy Dyskusyjnego Klubu Teatralnego otrzymają kupony rabatowe uprawniające do zakupu 2 biletów w cenie 20 zł na spektakle grane w nadchodzącym miesiącu. Osoby, które zbiorą minimum 5 kuponów otrzymają Kartę Przyjaciela Teatru upoważniającą do rabatu przy zakupie biletów w ciągu całego sezonu.

    Pobierz regulamin dotyczący promocji cenowych DKT

  • Rodzic w Teatrze

    Miniatura projektu Rodzic w Teatrze

    Jesteś rodzicem? Chcesz wybrać się do Teatru, ale nie masz z kim zostawić dziecka? Mamy dla Ciebie idealne rozwiązanie! "Rodzic w Teatrze" zapewni Tobie i Twojemu dziecku niezapomniane wrażenia. Na teatralnym placu zabaw na Twoje dziecko czeka szereg gier ruchowych, zadań plastycznych, a nawet mała charakteryzacja...

    Najbliższy spektakl prezentowany w ramach "Rodzica w Teatrze" to: WIŚNIOWY SAD z 22 października. Czas opieki obliczony jest na pół godziny przed spektaklem do pół godziny po spektaklu. Wejście od ul. Teatralnej przez portiernię. Liczba miejsc ograniczona. Zapisy dzieci (od 3 roku życia) oraz rezerwacja miejsc na wybrane spektakle pod numerem telefonu 58 301 13 28. Do zobaczenia w Teatrze Wybrzeże!

    Partnerem "Rodzica w Teatrze" jest IKEA Gdańsk.

  • Lekcje Niegrzeczności

    Miniatura projektu Lekcje Niegrzeczności

    LEKCJE NIEGRZECZNOŚCI to przegląd literatury starszej i nowszej w formie udramatyzowanych czytań z domieszką magii teatru, których wspólnym mianownikiem jest różnorako pojmowany, obecny w literaturze dziecięcej od zawsze, „bohater niepokorny".

    LEKCJE NIEGRZECZNOŚCI przeznaczone są dla widzów od 6 roku życia. Koszt jednej LEKCJI wynosi 15 zł (konieczne wcześniejsze rezerwacje w kasach biletowych).

    lekcje niegrzecznosci
  • Wybrzeże Sztuki

    Miniatura projektu Wybrzeże Sztuki

    Szanowni Państwo, drodzy widzowie, 29 czerwca zakończyła się IX edycja Wybrzeża Sztuki w ramach której z powodzeniem zaprezentowaliśmy SEKRETNE ŻYCIE FRIEDMANÓW Marcina Wierzchowskiego i Daniela Sołtysińskiego w reżyserii Marcina Wierzchowskiego z Teatru Ludowego w Krakowie, PUNKT ZERO: ŁASKAWE w reżyserii Janusza Opryńskiego z Teatru Provisorium w Lublinie, WYZWOLENIE Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego z warszawskiego STUDIO teatrgaleria, HISTORIĘ JAKUBA Tadeusza Słobodzianka w reżyserii Ondreja Spišáka z Teatru Dramatycznego m. st. Warszawy, IDIOTĘ Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Pawła Miśkiewicza z Teatru Narodowego w Warszawie, WSZYSTKO O MOJEJ MATCE Tomasza Śpiewaka w reżyserii Michała Borczucha z Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie, spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego PWST im. Ludwika Solskiego DO DNA oraz WESELE Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Jana Klaty z krakowskiego Narodowego Starego Teatru.

    Miło nam poinformować, że IX edycja Wybrzeża Sztuki spotkała się ze znakomitym przyjęciem publiczności i krytyki teatralnej. Zapraszamy Państwa do przeczytania fragmentu recenzji oraz do obejrzenia naszej fotorelacji.

    „Po roku przerwy znów podziwiać mogliśmy szeroko komentowane polskie spektakle na Wybrzeżu Sztuki. Tegoroczna edycja skupiona była wokół tematów trudnych i kontrowersyjnych. […] Wszystkie spektakle odbywały się przy nadkompletach, zaś podczas krakowskiego WESELA Teatr Wybrzeże przeszedł prawdziwe oblężenie. To pokazuje, jak ważne i potrzebne jest Wybrzeże Sztuki, bo pozwala choć przez chwilę poczuć puls polskiego teatru z innych ośrodków.”

    Łukasz Rudziński, Trójmiasto.pl

    „Interesujące było SEKRETNE ŻYCIE FRIEDMANÓW Teatru Ludowego z Krakowa. [...] Atutem przedstawienia są znakomite role aktorów, grających blisko, na wyciągnięcie ręki, bez bezpiecznej rampy scenicznej. [...] Przedstawieniem, który widzowie nagrodzili owacją na stojąco, był spektakl dyplomowy DO DNA studentów IV roku Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie, w reżyserii i według scenariusza Ewy Kaim. Każda z piosenek opowiada o pewnym etapie w życiu bohaterów. O czasie zalotów, namiętności, żalu i radości. A wszystko to wyśpiewane zostało w sposób mistrzowski. [...] Jednak najciekawsze dla mnie było przedstawienie WSZYSTKO O MOJEJ MATCE Tomasza Śpiewaka Teatru Łaźnia Nowa z Krakowa, w reżyserii Michała Borczucha. Choć tytułem nawiązuje ono do filmu Almodovara, nie jest jednak jego teatralną adaptacją. To osobisty projekt Michała Borczucha i Krzysztofa Zarzeckiego, inspirowany postaciami ich matek, ze znakomitymi kreacjami aktorskimi. [...] Widzom podobała się HISTORIA JAKUBA napisana przez Tadeusza Słobodzianka, w reżyserii Ondreja Spišáka, którą przywiózł Teatr Dramatyczny z Warszawy. Ten spektakl to intrygująca opowieść o pogmatwanych losach Polaków i Żydów.”

    Grażyna Antoniewicz, Dziennik Bałtycki

    „Na otwarcie wystrzał artystyczny i największa niespodzianka. Po obejrzeniu SEKRETNEGO ŻYCIA FRIEDMANÓW czuję się jak pyton po połknięciu antylopy. Trawię, com połknął i końca nie widać. [...] WSZYSTKO O MOJEJ MATCE to koncept ciekawy, wirtuozersko zagrany. To, jak reżyser odkrywa w aktorkach swoją matkę, jak żongluje przeniesieniami, tworząc nowe wyobrażenie, zasługuje na najwyższe uznanie. [...] DO DNA to wokalna petarda. [...] WESELE Jana Klaty z Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie to teatr totalny. Na najważniejsze tematy, zorganizowany i podporządkowany całościowej wizji. Bez brudów w postaci efekciarskich wylewów artystycznego ego, z muzyką naszych czasów na żywo, z tańcem i Wyspiańskim.”

    Piotr Wyszomirski, Gazeta Świętojańska

     

Poprzednie Edycje